خلسه..

بی ارادگی ..

خلسه..

تنهایی..

تراوشات ذهن خسته ام روی این کاغذ ها نمی نشیند

و بغض این سیگارهای لعنتی دیگر دوای دردم نیست

پیری به من گفت تو هرگز نمرده ای..

خون گریستم که چرا خدایم را سال هاست که ندیده ام ٬ بی شک دلتنگیم به خاطر دوری از اوست

با انگشتم روی خاک نقاشی میکشم٬عجیب ولی ساده و زیبا

لبخند میزنند٬کسی میگوید دست های ظریفی داری

دیگری میگوید خوش سلیقه ای

فلانی می گوید:چرا روی کاغذ نمیکشی

نگاه میکنم٬چرا با من غریبه اید؟

من در اوج جوانیم اینچنین پیر و پخته ام که طردم کرده اند

و کسی سیب از دستم نمیگیرد

هرگز پروانه ای سر انگشت من ننشسته و پرنده ای از دستم دانه نخورده

خلا یعنی نبودن تو اینجا در این میخانه ی خیالی من که در آن می شود سما رقصید

بیا و با هم اوج بگیریم..

خدایا حس میکنم تناسخ من نزدیک شده..

«کیف تکفرون بالله و کنتم امواتا فاحیاکم ثم یمیتکم ثم یحییکم ثم الیه ترجعون »

کمکم کن..

که دیگر زمان زندگی دوباره ام رسیده..

خسته ام٬عجیب..

نه با بوی عود آرام می شوم

و نه با صدای کسی

نه دیگر نیکوتین علاج این درد های بی درمان من است

و نه عشقی مرا ارضا میکند..

بیا و دست هایم را بگیر و مرا با خود به بهشتی ببر که وعده ام داده ای..

خدایا..

من پیش از تولدم آزادیم را فروخته ام..

و اینجا در این دنیا مبهوت و زخمی به دیوار های قفس میکوبم

بیا و روح خسته ام را مرحم باش